Sezon ogrodniczy 2026 dobiega końca, więc pora podsumować tegoroczne doświadczenia ze ściółką Plantimax. Przez całe lato miałam okazję obserwować, jak sprawdza się w różnych miejscach mojego ogrodu – w szklarni, w uprawie ogórków, papryki, pomidorów gruntowych, a także na rabacie z daliami.
Najbardziej interesowało mnie, czy ściółka rzeczywiście ograniczy ilość chwastów, a tym samym zaoszczędzi mi pracy. Po kilku miesiącach mogę już ocenić efekty.
O tym, co powinny zawierać nawozy jesienne pisałam w poprzednim artykule. Dzisiaj czas na przegląd popularnych nawozów jesiennych, które można znaleźć w polskich sklepach ogrodniczych.
Czy można być jednocześnie biologiem i poetą? Okazuje się, że tak, a najlepszym dowodem jest Urszula Zajączkowska i jej książka „Patyki, badyle” wydana przez Wydawnictwo Marginesy. To jedna z tych książek, które trudno przypisać do konkretnego gatunku literackiego. Nie jest typową książką popularnonaukową o roślinach, choć zawiera sporo wiedzy biologicznej. Nie jest też tomikiem poezji, chociaż język autorki bywa niezwykle poetycki.
Jesienią w sklepach ogrodniczych całe półki zajmują nawozy jesienne. Są uniwersalne, do trawników, iglaków, roślin ozdobnych czy kwaśnolubnych. Mają przygotować rośliny do zimy i pomóc im lepiej przetrwać mróz oraz inne niekorzystne warunki.
Są ludzie, którzy z wakacji przywożą magnesy na lodówkę, regionalne alkohole, ceramikę albo ubrania. Ogrodnik wraca z roślinami. Przynajmniej ja tak mam. Jeśli po drodze zobaczę szkółkę, centrum ogrodnicze albo choćby dział ogrodniczy w markecie, trudno mi przejść obok niego obojętnie.
W tym roku wakacyjna trasa prowadziła przez Niemcy do Włoch, więc okazji do powiększenia kolekcji nie zabrakło. I chociaż samochód w drodze powrotnej miał pomieścić bagaże z kilkunastodniowego wyjazdu, miejsce dla kilku doniczek oczywiście się znalazło.
Koniec sierpnia to w moim 100-pomidorowym lesie moment szczególny. Pomidory nadal owocują, na krzakach wisi mnóstwo zielonych i dojrzewających owoców, ale coraz wyraźniej widać, że lato powoli zmierza ku końcowi. Dni są krótsze, noce chłodniejsze, rano coraz częściej pojawia się rosa. Zmieniają się warunki, więc zmienia się też sposób, w jaki opiekuję się pomidorami.
Kiedy lato dobiega końca w domu zawsze pojawiają się muszki owocówki. Siadają na dojrzałych owocach przed chwilą zerwanych z drzewa, szukają najmniejszego uszkodzenia skórki pomidora, a jeśli uszkodzeń brak to same je zrobią. Potrafią uprzykrzyć życie, a pozbyć się ich nie jest łatwo.
Zanim jednak zabierzemy się za walką z tymi uciążliwymi smakoszami dojrzałych owoców, warto poznać ich biologię.
Pomidor Evergreen to prawdziwy przebój pomidorowy, od wielu lat uprawiany w moim ogrodzie. Wśród dziesiątek odmian, które co sezon testuję, są takie, które pojawiają się raz i znikają, oraz takie, bez których trudno mi wyobrazić sobie kolejny pomidorowy sezon. Evergreen zdecydowanie należy do tej drugiej grupy.
Lato to nie tylko czas ogrodowych żniw. To także pora podróży, podczas których zawsze staram się odwiedzić jakiś piękny ogród lub park. Jednym z takich ogrodów otoczona jest Villa Gamberaia w Settignano, zbudowana na wzgórzach położonych tuż za Florencją. To miejsce trochę inne niż większość toskańskich willi udostępnianych turystom. Samej willi nie można zwiedzać – dla odwiedzających otwarty jest ogród. I właśnie dla niego warto tutaj przyjechać. Dla miłośników ogrodów Villa Gamberaia jest prawdziwą gratką.
Bakłażan (Solanum melongena) kojarzy się głównie z kuchnią śródziemnomorską, ale z powodzeniem można go uprawiać w Polsce — wymaga jedynie cierpliwości przy rozsadzie i odpowiednio ciepłego stanowiska. Nagroda w postaci lśniących, fioletowych owoców jest warta wysiłku.
Oparte na WordPress & Theme by Anders Norén