Ściółkowanie to jedna z tych prac w ogrodzie, które robi się raz, a później przez wiele tygodni widać różnicę. Mniej chwastów, wolniejsze przesychanie gleby, czystsze owoce i bardziej uporządkowane grządki. W tym sezonie postanowiłam przetestować ściółkę Plantimax Minerals, czyli wersję wzbogaconą alginitem z Gércei.
Świat perfum zaczyna się dużo wcześniej niż przy flakonie ustawionym na półce w perfumerii. Zaczyna się w liściach, kwiatach, owocach, korzeniach, żywicach i nasionach, z których człowiek od wieków wydobywa zapach. Książka Wydawnictwa Buchmann „Zapachy. Od roślin do perfum” Samuela Gearinga i Josha Cartera prowadzi właśnie do tego źródła: pokazuje, że za każdą nutą zapachową stoi konkretna roślina, jej historia, miejsce pochodzenia i sposób pozyskania aromatu.
Minęły trzy tygodnie od posadzenia moich pomidorów do gruntu. To dobry moment, aby ocenić ich kondycję i wykonać pierwsze ważniejsze zabiegi pielęgnacyjne. Pomidory w czerwcu, a uprawiam ponad 100 odmian, wymagają regularnej kontroli. Na szczęście większość z nich odwdzięcza się zdrowym wzrostem i bardzo dobrą kondycją.
Każdy, kto regularnie plewi ogród, wie jedno: chwasty nie mają urlopu. Wystarczy kilka dni deszczu albo brak czasu, a między roślinami pojawiają się nowi „lokatorzy”. Szukałam i znalazłam rozwiązanie, które pomaga ograniczyć ilość pracy w ogrodzie – ściółkę Plantimax.
To już drugi rok stosowania ściółki Plantimax i na pewno nie ostatni.
„Atlas chorób roślin ogrodowych i domowych” autorstwa Wojciecha Pusza wydany nakładem Wydawnictwa SBM to książka, która powinna znaleźć się w bibliotece każdego ogrodnika i działkowicza. To praktyczne narzędzie rozpoznawania i zwalczania chorób roślin. To szczególnie ważne dziś, gdy ogrodnicy coraz częściej próbują samodzielnie diagnozować problemy roślin, a internetowe porady bywają sprzeczne lub po prostu błędne.
Podpisywanie odmian pomidorów przy uprawie kilku krzaków pomidorów to drobiazg. Przy ponad stu odmianach – konieczność. W moim ogrodzie każdego sezonu rosną pomidory o różnych kolorach, kształtach i terminach dojrzewania. Bez dobrego systemu oznaczeń bardzo łatwo coś pomylić, a wtedy cały sens testowania odmian znika.
Rachel Carson napisała książkę, która mimo upływu ponad 60 lat nadal brzmi niepokojąco aktualnie. „Milcząca wiosna” wydana przez Wydawnictwo PWN nie jest łatwą lekturą dla ogrodnika czy miłośnika przyrody, bo pokazuje świat, w którym człowiek uwierzył, że chemia pozwoli mu całkowicie podporządkować sobie naturę – bez konsekwencji i bez rachunku za własne działania. A rachunek, jak pokazuje Carson, okazał się ogromny.
Po zimnych ogrodnikach i zimnej Zośce nadszedł wreszcie czas na sadzenie pomidorów gruntowych. W tym roku było to dla mnie niezwykle trudne zadanie z uwagi na warunki pogodowe. Padające od kilku dni deszcze, po miesiącu suszy, zamieniły mój ogród prawie w bagno. Błoto przylepiała się do łopaty, obklejało rękawiczki, brudziło ubranie i sadzonki. Ale udało się.
Dalie to jedne z moich ulubionych kwiatów ogrodowych. Kwitną długo, obficie i bardzo efektownie, ale zanim pojawią się pierwsze kwiaty, trzeba dobrze przygotować im start. Zimna i sucha wiosna opóźniła termin sadzenia, ale wreszcie odpowiedni moment i kilkanaście odmian dalii z firmy Blomea trafiło na ogrodową rabatę.
Nie tylko mój ogród, także mój dom jest pełen roślin. Rośliny stoją na parapetach okiennych, stolikach, kwietnikach, wiszą na ścianach. Cieszą kwiatami, martwią żółknącymi liśćmi, niepokoją inwazją szkodników. Roślinne historie – planer Dawida Oleszko wydane przez Wydawnictwo Znak to książka dla prawdziwych roślinolubów.